10 - فقاع مسأله 116 - فقاع كه از جو گرفته مى شود وبه آن آبجو مى گويند نجس است ، ولى آبى كه به دستور طبيب از جو مى گيرند وبه آن ( ماء الشعير ) مى گويند پاك مى باشد . مسأله 117 - عرق جنب از حرام پاك است ، وبنابر احتياط واجب نماز با آن نخوانند ، ونزديكى با زن خود در حال حيض حكم جنابت از حرام را دارد . مسأله 118 - اگر انسان در اوقاتى كه نزديكى با زن حرام است - مثلا در روز ماه رمضان - با زن خود نزديكى كند ، عرق أو پاك است ، ولى بنابر احتياط واجب نماز با آن نخواند . مسأله 119 - اگر جنب از حرام عوض غسل تيمم نمايد وبعد از تيمم عرق كند ، حكم آن عرق - بنابر احتياط واجب - حكم عرق قبل از تيمم است . مسأله 120 - اگر كسى از حرام جنب شود وبعد با حلال خود نزديكى كند ، احتياط واجب آن است كه در نماز از عرق خود اجتناب نمايد ، وچنانچه أول با حلال خود نزديكى كند وبعد مرتكب حرام شود عرق أو حكم عرق جنب از حرام را ندارد . مسأله 121 - عرق شترى كه به خوردن نجاست انسان عادت كرده - بنابر احتياط - نجس است ، وعرق حيوانات ديگرى كه به خوردن نجاست انسان عادت كرده اند پاك است ، ولى نماز با هىچكدام جايز نيست . راه ثابت شدن نجاست مسأله 122 - نجاست هر چيز از سه راه ثابت مى شود : ( أول ) آن كه خود انسان يقين يا اطمينان پيدا كند كه آن چيز نجس است ، واگر گمان داشته باشد چيزى نجس است لازم نيست از آن اجتناب نمايد ، بنابراين غذا خوردن در قهوه خانه ها وميهمان خانه هايى كه مردمان لاابالى وكساني كه